Aan de

keukentafel

met Jan Appel

Anton Dodkin en Jan Appel (rechts)

Op een leeftijd van 16 jaar kocht Jan Appel zijn eerste pony, voor 400 gulden. Zijn vader was boos maar Jan vond het een goede aankoop. Met een karretje achter de pony deed Jan jarenlang als recreant mee aan wedstrijden. In de schuur tegenover zijn huis hangen nog wat foto’s en linten die hij won. Een klein stukje rijden van zijn huis staat, volgens eigen zeggen op het mooiste stukje van Beverwijk, pony Bjorn. Jan heeft er een schuur, een kleine wei en lange brede strook gras waar de pony heerlijk kan uitrazen. Maar Bjorn moet het straks even met wat minder ruimte doen, een groot gedeelte van de lange strook wei is straks de bouwplaats voor de aanleg van de ondergrondse hoogspanningskabel naar het hoogspanningsstation in Beverwijk.

Geschiedenis

De negen kilometer lange kabel wordt verbonden met de zeekabel waardoor de opgewekte elektriciteit van de windmolens op zee aan land gebracht wordt. Onderweg passeert de kabel het stukje land van Jan Appel. Hoe hij hier terecht kwam heeft een lange geschiedenis. Jan nam de slagerij van zijn vader in 1980 over, in 1991 heeft hij de winkel aan de gemeente verkocht: “Als slager op de hoek van de straat kon je niet meer concurreren met de winkels in een winkelcentrum. Er was geen lol meer aan, dus heb ik het verkocht.” Vervolgens kreeg hij van de gemeente een bunder (1 hectare) land dat hij mocht pachten om de twee pony’s die hij had te laten grazen. Maar het duurde niet lang of er kwam verandering in.

Veranderingen

Jan: “Een kinderboerderij bij het station van Beverwijk moest verplaatst worden, en die kwam dus achter mijn land. Ik moest toen al een deel van het perceel inleveren. Toen dat er eenmaal stond moest ik weer een tijd mijn land afstaan: er bleek in 1945 op deze plek een kruiddepot met brisantbommen te zijn ontploft. Je kon er verschillende kruithulzen vinden dus moest alles uitgekamd worden. Na de werkzaamheden had ik geen grasspriet meer over. En net nu de wei weer helemaal hersteld is klopt TenneT aan.” Anton Dodkin, rentmeester: “Op het land van meneer Appel is inderdaad al heel veel gebeurd in de afgelopen jaren. Wij hebben hier inmiddels al de grondwateronderzoeken uitgevoerd. De werkzaamheden om de hoogspanningskabel aan te leggen duren ongeveer een jaar. Hiervoor zetten we dan een deel van de wei van Bjorn met een hek af, maar wel zo dat Bjorn nog voldoende ruimte heeft.”

Communicatie

“Ik houd nog 500 m2 over voor Bjorn”, gaat Appel door. “Gelukkig krijg ik wel een vergoeding, want als je minder gras hebt, dan heb je ook minder voer voor de pony.” Zodra bekend is wie de aannemer is, krijgt meneer Appel meer te horen. “De aannemer neemt zelf contact op met meneer Appel om de situatie te bespreken. En als hij dat niet doet dan mag hij mij bellen”, lacht Anton. Meneer Appel heeft al precies uitgedacht hoe de afscheiding voor Bjorn gemaakt moet worden. Mevrouw Appel mengt zich in het gesprek: “De vorige keer bij het schoonmaken van het perceel is dat niet goed gegaan. We willen dus wel een oogje in het zeil houden.” De familie gaat in principe nooit op vakantie, alleen gaan ze komend najaar een paar dagen naar het WK-vierspan. “We hopen niet dat de aannemer precies dan komt natuurlijk”, voegt mevrouw Appel er nog aan toe. Maar volgens Jan komt dat allemaal wel dik in orde, net als met de onderzoeken die gedaan zijn.

Pony Bjorn maakt zich voorlopig nog nergens druk om. Behalve dan om de vreemde mensen die hem voor dit magazine op de foto willen hebben. “Het is een pittig paardje”, zegt Jan, en terwijl hij dat zegt springt Bjorn met alle vier zijn benen de lucht in. “Hij staat hier toch prachtig? Dit stukje heet nog ‘Holland op zijn smalst’ en is van oudsher het smalste deel van Noord-Holland.” Het vormde de vaste verbinding tussen het Noorderkwartier en het zuiden van Noord-Holland. Door de aanleg van het Noordzeekanaal en de komst van de Hoogovens zijn karakteristieke delen van Holland op zijn smalst verdwenen. “Maar dit deel is nog intact, het fietspad draagt de naam nog, mooi hè?!", besluit Jan.

”Dit stukje heet nog ‘Holland op zijn smalst’ en is van oudsher het smalste deel van Noord-Holland.”